Home » Archives » April 2006
We must have done great to deserve such a grand life
April 20, 2006Swingin’ right
If we grab the title "honor student" it is relatively attached to a better student- making the best and go to school not just for nothing. After all, it is easier for you to get a job. Bob, a friend of mine has graduated cum laude fresh from UST is now already working in a call center.
In recent years, I’m proud to say that I’m in THE list. In our school code, to be a candidate for honor, you - should not have commited in any grave infraction of the school’s rules and regulations and grades should suffice the required grade qualification [no grade below 83%]. Now that the grades were released for the 2nd sem this school year, I was really shocked to see my grades are just 82 and 81- blag!- lower.. Grrrr.. I was really disappointed.
I read the story of a girl who graduated cum laude from a prestigious shool but couldn’t even get a job. Urgh!!!
"…IN Jerimiah 29:11. The Lord said, "I know the plans I have for you, plans to prosper you and not to harm you. Plans to give you hope and future." I will never leave nor forsake you." So we may baldly say. "The Lord is my helper;I will not fear,"Hebrews 13:5,6."
These statements really inspired me. It would not mean that lucky are those who studying in a known-school or those graduated with flying colors. Its not that.. "Lucky are those who find themselves sitted on a silver chair and woe to those who are doomed to life’s gruesome realities such as poverty and misfortunes…"
I fare well in class for I’m making the best out of the expenses my parents and uncle are paying. Some keep on telling me that I should never surrender instead keep my faith no matter what life’s may offer. And now, even I’m not in the list, I know its not the end. I know that there’s a SUCCESS waiting for me and I’m determined to achieve it. Determination to move on continues..
Movin’ on
The start of classes this summer sem ushered a lot of hope for me. Great hope to get a good grades and have lots of fun and excitement too. This gonna be my first time to be assigned in Kidapawan Doctor’s Hospital for our Related Learning Experience. It’s a four hour shift. I hope something easy on my first day- Pediatrics..or even Geriatrics.. Yeah right! As they say, be kind and patient. People in the hospital need TLC.
I have three consecutive classes every afternoon, Mondays to Fridays.. SocSci 3, Health Nutrition 4, and Nursing Care Management 501200. DEMAND: I need a break! I need a kit-kat! But opppz! Chocolates are not allowed. *lol. I don’t even have the time to review for the next subject in case there’s a quizz..err…a long quizz. There’s no short quizz at all [C.I.’s said..].. Grrr.
I love this sem.You can imagine how good my environment in every class.. Wanna know why? Write me. It’s too confidential. But I’ve already told some of my friends- Kuya Eric, Bob, Kingdaddyrich and Nicole. Wahahah! This sem has lots of surprises, I suppose. I know it’s still taking vital signs, inject here- inject there, transferring patients, cleaning the room; hospital.. Whew! What-a good job. Stressing but worth satisfying. I really hope that I cannot get an axe. By axe, I mean, line of 7 grades.. And most of all- I.R. [Incidence Report].. Tsk, tsk, tsk.. Scarring..
???
April 17, 2006Why not I with thine?
How can I keep you, if somebody’s owns you?
How can I go on your way, if somebody’s blocking my way?
How can I get you, if somebody’s holding you?
How can be my special someone, if there’s someone special for you?
How Cocks saves my Father’s Life
April 11, 2006
Nung Sabado ng umaga, maagang pumunta si Uncle Boy sa bahay namin upang pakiusapan ang erpat kong magdrive mg kanilang jeep. Tumanggi ang erpat ko dahil sa mismong araw na yun ay may sasalihan silang sabong.
Ilang oras ang lumipas isang masamang balita ang aming nalaman. Kung nanood kayo ng TV Patrol nung Sabado, marahil alam niyo ang balita tungkol sa dalawang jeep ng nagsalpukan malapit sa St. Benidictine sa Sta. Cruz Davao del Sur. May naiulat na tatlong patay. At ang isa dun ay ang jeep nina Uncle Boy. Isa rin siya sa mga namatay kasama ang dalawang bata. Aksidente ang nangyari at halos lahat ng sakay ay sinugod sa ospital. Maliban kay Uncle Boy na binawian ng buhay mismo sa oras na pagkatapos naaksidente.
Malapit sa pamilya namin si Uncle Boy dahil magkaibigan na sila ng erpat ko simula pagkabata. Siya rin yung inuutangan namin sa panahon na walang-wala yung pamilya namin at kinakapos sa pera. Isang malaking kawalan ang pagkamaty niya sa kanyang mga kapamilya, kaibigan at kakilala. Siya’y naging isang mabuting konsehal sa bayan ng Makilala noong taong 2000.
Isang araw bago ang naaksidente ay pinaplano pa nga nila ng erpat ko ang gagawin nilang selebrasyon para sa dalawa niyang anak na naggraduate. Balak niyang magpalitson ng baboy bilang pasasalamat sa dalawa niyang anak na nagtapos sa San Pedro College, Davao City - isang kilala at magaling na paaralan sa Lungsod…
Ngayon napagtanto ko na ang buhay ay sadyang hiram lamang at anumang oras ay pwede itong bawiin ng Lumikha. Masakit man tanggapin pero yun ang katotohanan.
Malaki ang pasasalamat ko sa Kanya na hindi napasama sa jeep nang mga araw na yun ang erpat ko…
This is for the many braincells that had to endure incessant torture. Some unfortunately encounter untimely demise… bless them!
April 3, 2006Crime in a rush
NOTE: Ang entry na ‘to ay para sa may makukulay na isip lamang…
Napagising ako ng maaga nung Biyernes dahil sa sigaw ng ermat ko dahil sa may nakapasok na magnanakaw sa aming kusina. Agad din kumuha ang erpat ko ng itak at saka pinagtataga ang naturang kriminal. Ilang segundo ang nakaraan ay tila hindi pa rin ‘to nalagutan ng hininga hanggang sa nawala ako sa matinong pag-iisip at kinuha ko ang hawak na itak ng erpt ko. Dinala ko ang suspek sa labas ng bahay at walang-awa ko siyang tinadtad hanggang sa nahati ang katawan niya sa sampu. Hanggang sa naglabasan ang mga dugo at ang kalob-looban nito. Agad rin akong naghukay sa likod ng bahay namin at dun inilibing ang napatay.
Oopppssss… Teka lang muna. Bago niyo i-close ang blog na ‘to, hayan niyo muna akong magpaliwanag . Una sa lahat, hindi po tao ang aming napatay. Agad lamang siyang pumasok sa kusina na hindi man lang kumatok sa pinto. Sabagay, paano naman niya magagawa yun? E, wala naman siyang mga kamay. Mga labing-apat na inches lang ang kanyang taas at ang katawan nito ay may 1-inch diameter lang. May ulo siya at buntot. Ngayon, alam mo na? Oo, tama ka! AHAS…
Ewan ko ba kung bakit ko yun nagawa. Di man lang siya nabigyan ng chance magpaliwanag. Ngayon ko lang narealize. Pero sabagay kung ikaw ang nasa sitwasyon, malaki ang posibilidad na gagawin mo rin yung karumal-dumal na krimen.
Maliit ang ahas na yun at paano kung napagutusan lang yun ng mga magulang niyang bumili ng suka o kaya’y toyo. At saka naligaw lang siya. Baka napagkamalan niyang tindahan ang kusina namin. Paano na lang kung ang mga magulang niya ay kapamilya ng Anaconda. Tiyak malaking gulo ang haharapin ko..
* * * * * * * *HUMIHINGI PALA NG PAUMANHIN KO YUNG BLOGGER_FRIEND KO NA SI BOBBYJONC. NASIRA KASI CPU NG PC NIYA… MAWAWALA MUNA SIYA SA SIRKULASYON. WAWA NAMAN!
* * * * * * * *I GOT SOME OF MY GRADES THIS AFTERNOON. SCIENCE, TECHNOLOGY AND SOCIETY- 94%, HEALTH ECON-96% AND TO TOP IT ALL, HEALTH CARE-82%… Ang hirap talaga ng HEALTHCARE, buti na lang nakA-82%… Weeeeeee!!!!
























