May piring ang Katarungan.. Ang katotohanan at ang di-maalis-alis sa bayan..

 Hustisya para sa lahat!

    Alas kuwatro y medya.. isang mensahe ang aking natanggap na nagpamulat sakin sa isang katotohanan.. na magiging hudyat sa lumalalang kabagalan sa pagkamit ng katarungan.

    Sa mga nagbabasa ng blog na ‘to simula’t sapul. Minsan kong naibahagi ang buhay ni Benjaline Hernandez o mas kilala sa tawag na Beng, isa sa mga biktima ng krimen noong ika-5 ng Abril, 2002 sa Sitio Bukatol, Brgy. Kinayawan, Arakan Valley. Si Megace, kababatang kapatid ni Beng ay napadaan sa blog ko at nabasa ang entry na yun. At sa kanyang mensaheng ibinahagi sa’kin, lubos niyang ikinukundena ang mabagal na proseso ng hustisya sa pagkamatay ng kanyang ate. Ayon kay Megace, may tatlong hearings sa isang taon at sa bawat hearing, iilan ang naiipresent na testigo. Dinagdag pa niya ang kalungkutang kahit murder ang kaso ay nakabail pa rin ang mga pumatay. Bakas sa mensahe niya ang pangungulila sa ateng naging sandigan niya sa lahat ng bagay sa loob ng labimpitong taon. At ang pagkamatay nito ay isang malaking kawalan sa buhay niya at ng kanyang pamilya.
    Si Megace ay may simpleng pangarap. Hangad lamang niyang mabigyan ng hustisya ang pagkamatay ng isang taong malapit at mahalaga sa kanya. Di natin maitatangging maraming tao rin ang pinagkaitan ng hustisya. Sila na umaasa sa hatol ng korte. Ngunit paano makakamit ang sinasabing hustisya kung kayod-pagong naman ang nangyayari. Isang napakasakit na katotohanang halos hindi katanggap-tanggap.
    Isang napakasakit na sampal ang katotohanang sa bawat galaw ng bawat tao ay nasa kamay lamang ng iilan na tumatakda sa kapalaran ng mga taong salat sa kapangyarihan. Na sa bawat paghihirap ay mapupunta lamang sa wala. Saan ngayon ang hustisya?
    Ano nga ba ang meron sa hustisya sa bansa? Kung wala na nga bang paraan na misaayos ang gusot, mabuti na nga lang bang kalimutan ang masakit na nakaraan? O kaya’y idaan na lamang sa marahas na pakikipaglaban? O ipasa-Diyos na lang ang lahat? 

Mahirap iwanan ang taong naging bahagi na ng buhay natin pero minsan kailangan natin umalis sa buhay nila para di tayo lalong masaktan. Pero paano ba magpaalam,

Split Ends
    Here I am in an internet cafe, staring in a computer with a green atmosphere. This is my perfect moment of reflection and my chance to be alone with the computer and a four-cornered-booth.
    I’m not really up telling stupid entry today but since I wnt to release all my emotions this past few weeks, I’m going to tell you one really stupid incident [???] happened to me.
    I have a gf and were almost __ months on. I love every moment that we are together. But the worst is, I didn’t even think of certain posibility of sticking up with me. The situation now was very different. And it all started few weeks ago. She’s  busy for the preparation of her graduation. Well, thats acceptable. But I can’t imagine why shes not texting me just to inform how she’s doing. I knew that she dont have a celfone already but I think she can use her friends celfone to send me a message. I’m also busy for signing of clearance for our final exam and texting would be the best way to keep in touch with her. But as I text her, she didn’t have the nerve to reply. One thing is certain, shes avoiding me already. I overheard that everytime they practice for their graduation rites, shes always asking if where is her crush. It’s so unfair to me as her boyfriend.I heard also from her friend that its her attitude for not being serious to her boyfriend. Ang dali lang daw magsawa sa mga boys like what she did to her past boyfriends. Well, now I knew that what she feel to me is just mere infatuation that whatever time, her feelings to me will change. Urgh!! I could almost cry! I thought she really loves me - turned out she just puppet my life! [I hate to say this]… yeah, stupid!!
    She could be wrong, right? No ones perfect.. What if I misinterpret a lot of things?… But I don’t want to be stay being stupid for loving the person who cant pay back her love…
    Maybe it’s time for me to say goodbye, to stop this foolishness and senseless relationship…