Home » Post Item » learn more
learn more
September 21, 2005
Nais ko pong humingi ng paumanhin sa mga bumibisita ng blog ko at nakibahagi.
Pasensya na kung di ko hinayaang magpa-post ng comment sa GANID SA TUBO. Akala ko kasi walang dapat mai-comment dun.
Pasensya na kung matagal akong nakapagpost ng entry ko…
Nagkaroon
po kasi ng malawakang pag-inspection sa lahat ng internet
cafe sa lungsod. Kayat mga isang linggo ring walang open na
internet cafe rito. Lahat na nagooperate ay pinakuha ng lisensya..
I received yesterday an inspiring short story on my mobile phone. Here it goes..
A
21 year old son ask his parent for a car on his birthday.
Unfortunately, his father handed him a Bible. Instead of receiving it,
he threw it away. Went mad and never returned home. He raised his own
family. Years passed, his parents died in a plane crash. He went to the
funeral and surprisingly he found the bible. He went on to the pages of
the Bible. He noticed an envelop with a key and letter that read, ” We
love you son. The car is still in garage, love ma and pa.
Sad story pero nakakapulutan ng aral…
Previous Comments
wow!!!! ganda ng story.. Thanks pala sa pag-send mo ng message na to sa cellphone ko… Nakakaiyak kunti… May moral lesson.. Sige post ka pa ng mga magagandang entry.. Ang galing mo talaga.. I like this blog so much.. Hope madami ka pang pagbabago sa blog mo…. CHEERS!
Posted by Blake at September 23, 2005, 5:13 pmTO KUYA ARVIN..
Thanks dude sa comment mo… Post ka always here sa blog ko ha… hehehe 
Tama ka na what matters most is the essence of letting you know that you 're important… Sabi mo nga the other day don't judge the book by it's cover. Kaw ba 'yun? Ang mali ng son dun ay binaliwala niya lang yung Bible dahil sa kagustuhan niyang magkaroon ng car. Gusto lamang ng parents niya marunong siyang magpahalaga sa ibang bagay at hindi lamang sa personal niyang kagustuhan.. Huwag rin pala tayong husgahan yung parents natin. Parents are doing the roght for us.. Okay lang siya na ti-nake for granted niya ang kanyang parents, diba mali? AKO minsan may pagka- BAD rin ako minsan pero may lesson tayong natatanggap out of that wrong deeds… To balke naman na kasama ko ngayon sa internet cafe rito sa kakaopen na Triquest dagil wala pa lang lisensya.. hehehe… Thanks.. I appreciate it… Hope ko nga gaganda pa 'to…
Iba na naman lay-out design ng blog ko… For improvement lang po KINGDADDYRICH.. hehehe .. Para naman may pagbabago every month…..
Sa lahat.. hala ladlad pa kayon ng comment.. Kung ayaw niyo. Hala! i-report niyo yong blog ko… hehehe. Huwag naman…
Sige THANKS sa lahat na nakidaan rito at sa dararaan pa… Next time ko na post about sa intrams namin this week. Kasi hanap pa ako ng pictures.. Para naman sa mga nilalang na di nakakaintindi pag walang pictures. jOKE LANG PO….
Posted by Richard of [the.fretnot_blog] at September 23, 2005, 5:24 pmThis is great!!! keep it up… i LIKE it very much….
Posted by Haze at September 24, 2005, 12:21 pmhi! musta na? my first time to visit here sa blog mo. Okay tong website mo.Okay masyado yung story kahit na maikli ay may sense. Totoo yun. hUwag nating talikuran yung mga parents natin. Huwag tayong magpakaselfish. Kung ano yung yung gusto natin ay yun ang masusunod ay mali. Salamat sa pagsend mo rin ng story na yun sa cellphone ko. SIGE TAKE CARE AND GOD BLESS YOU…
hi chard!!! sori nw lng me nkadaan s u blog ha?! i like dat short story, evnthough short xa, pro tlagang u can get a lesson from der… bsta yan ang fvorite short s2ry ko….
by d way, mzta na? tlgang hapi kau s ntrams nyo ah!!! pro un nga lng d u nkaa10 s lahat ng evnt, hehehe…
All comments are moderated. Your comments will not appear here unless approved by the blog owner. Thank you.
drama natin ngaun chard ha! dahil ba 'to sa katatapos lng nating exam.. hahaha! mukhang masyado mong dinamdam ung sa anatomy natin.. joke lang po!
pero alam mo, the moral of this story ay dapat wag tayong mapanghusga sa panlabas na kaanyuan ng tao kundi sa kanyang panloob na katangian nya. at dapat din tayong marunong magpahalaga sa bawat bagay na binibigay sa atin kahit ito ay maliit o malaki. what matters most is the essence of letting you know that you are important..
keep it up dude!
Posted by arvin at September 23, 2005, 9:47 am:)